Wegmisbruikers

Vijf jaar geleden kocht ik een autoradio met CD-, USB- en SD-insteek-mogelijkheden bij de Lidl, zeventig euro, hartstikke goedkoop! Als toppunt van luxe zat er zelfs een afstandsbediening bij die ik lachend aan de kant heb gelegd. Afstandsbediening in een Cinquecento!

Het lachen verging me toen ik een andere auto (Micra) kocht en de radio overzette. Ik vergat één van de accuklemmen los te halen vóór het opnieuw aansluiten en daardoor kreeg de elektronica een, achteraf fatale, stroomstoot. Sindsdien werken de knoppen op de radio nog wel maar volstrekt willekeurig. Gelukkig heb ik de afstandsbediening nog.

De afstandsbediening heeft ongeveer de afmetingen van een ouderwets mobieltje. Buitenstaanders, laten we als willekeurige voorbeelden ‘surveillanten Peter en Martijn in hun onopvallende camerawagen’ nemen, zullen vermoeden dat ik zit te sms-en. Na een onnodig lange achtervolging zal ik als wegmisbruiker staande worden gehouden en luidkeels roepen ‘dat die camera uit moet en ik alleen maar aan het zappen was met mijn afstandsbediening!’.
 Peter zal smalend ‘Wij hebben toch niet een afstandsbediening nodig in een Micra?’ antwoorden. Martijn zal mij onverkwikkelijke camerabeelden tonen. Peter zal een veelbetekenende blik werpen op mijn hands-on-mobieltje op de pasagierstoel. En op mijn verweer dat de knoppen van de radio het niet doen zal Peter een lange vinger van de wet op één van die knoppen plaatsen en een willekeurige maar duidelijke verandering in de muziek zal klinken.
Terwijl de voice-over mij nog eens extra voor lul zet door te vermelden hoeveel dit geintje mij gaat kosten zal ik nijdig met licht piepende banden wegrijden en door het omhoog glijdende raampje roepen dat ‘Blikopdeweg’ een veel fijner programma is!