Vol = (niet altijd) vol

halvemaanTijdens incidenteel klaverjassen eergisteren werd beweerd dat de maan vol was en prachtig. Mijn kritische blik meende te zien dat er links nog een randje miste en mijn speulmaat stemde daar mee in. Om zeker te zijn zochten we de maanstand op in het boekje ‘In harmonie met de maan‘ wat onze constatering bevestigde: de maan zou pas morgen helemaal vol zijn.

Een dag later, gisteravond, liet ik de rolgordijnen zakken en mijn oog viel op een maan waarvan bijna de helft bedekt was met schaduw. De angst sloeg me om het hart. Het aanschijn van de maan wordt bepaald door de stand van zon, aarde en de maan dus had minstens één van de drie een drastische koerswijziging ondergaan! Ik heb genoeg onheilstijdingen, discovery-docu’s en rampenfilms gezien om de onvermijdelijke consequenties hiervan helder voor ogen te hebben. Niets zou nog vanzelfsprekend zijn, zwaartekracht, seizoenen en ophaaldata van de vuilcontainer, alles stond op losse schroeven.

Tijd om te googelen op ‘maanstand’ en al gauw een zwart-wit-foto van een compleet volle maan op mijn scherm, met daarboven de tekst ‘Bekijk hier de actuele stand van de maan. Het percentage dat de maan zichtbaar is staat vermeld onder de afbeelding.’ onder de foto stond ‘100%‘, Mijn paniek nam toe, van wat ik buiten aan de hemel zag klopte helemaal niets!

Toen een helder moment en nog eens gegoocheld, nu op ‘maansverduistering’. Meteen raak, ‘15 juni 2011 maansverduistering‘ en een uitnodiging voor een een spirituele bijeenkomst om dit bewust mee te maken. Laptop dicht geklapt en genoten van het prachtige spektakel aan de hemel wat volstrekt gepland en dus onschadelijk was. Later nog geprobeerd m’n vriendin op stang te jagen door haar te herinneren aan het gesprek over de volle maan en achteloos naar buiten te wijzen op een slechts halve maan. Maar die bleef teleurstellend rustig.