Verlaagt u tot de naaktslak

foto schapen en ree

Kijk toch eens naar deze aandoenlijke foto! Moeder schaap weet dat de drukte van de lammetjes slechts tijdelijk is en dat ze het allemaal nog zal gaan missen. Het rechter lammetje grinnikt nog wat na van zijn halsbrekende capriolen, de linker geniet van de zon. Aansprekende beestjes, schapen, maar ook reeën, daarom wil ik ze ook nooit dood trappen.

 

foto naaktslakkenBij de naaktslak ligt dat net even wat anders. De enige expressie die de naaktslak rijk is zit in de twee stokjes met ogen die onafhankelijk van elkaar kunnen bewegen. Kokette gebaren met handen en voeten ontbreken daar de slak slechts één voet bezit die ze voortdurend vol heeft met zich staande danwel hangende te houden. Het blijft nergens op lijken.

De naaktslak maakt hierdoor een a-sociale ongeïnteresseerde indruk die suggereert dat wij mensen, wat hem betreft, massaal mogen omvallen. Logisch dat de naaktslak veelvuldig wordt doodgetrapt, doodgereden, in bier danwel slakkenkorrels of zout eindigt, woest ver weg (lees: bij de buren) wordt gesmeten en steevast met afschuw wordt begroet. Maar als we onszelf verlagen tot het niveau van de naaktslak, door op onze buik te gaan liggen, zien we dat zij haar lijf wonderlijk elegant en sensueel beweegt op een manier waarbij de heupbewegingen van Shakira als licht-onhandig afsteken. Ieder plekje van de gevoelige slakkenvoet hunkert naar contact, streelt de steel, het blad, tastend, zoekend, bijna plagend, voordat de bijna onzichtbare mond tergend traag begint te knabbelen. Ze neemt uitgebreid de tijd wanneer ze zich vol passie en met ongekende kracht vacuüm zuigt aan het thermopane dat subtiel trilt onder haar aanraking. Onweerstaanbaar wurmt ze zich pulserend door de kleinste spleten. Haar nachtelijke gangen worden herinnert door een slijmspoor wat sprankelt in de ochtendzon. De naaktslak is van een onwereldse schoonheid, het kost een klein beetje moeite om het te zien.