Natuurlijk bij de tijd

Ik draag al vijfentwintig jaar geen polshorloge meer omdat ik op het werk steevast op mijn horloge keek en vervolgens op de klok aan de muur om te checken of mijn horloge wel gelijk liep. Een onzinnige bezigheid inderdaad en daarnaast woonde ik in de grotestadLeeuwarden en was daarmee overal en altijd omringd door klokken.

Maar nu woon ik op het platteland en de dichtstbijzijnde openbare klok bevindt zich op maar liefst drie kilometer en het zicht erop wordt geblokkeerd door een grote schuur. Binnenshuis is ieder apparaat ongevraagd voorzien van een klokfunctie dus daar ben ik altijd bij de tijd, maar op de tuin ben ik tijdloos en aangezien deuitn tachtig meter diep is is het tegen de tijd dat ik terug ben van het kijken-hoe-laat-het-is alweer wat later.

(Waarom moet je op de tuin dan zonodig weten hoe laat het is?
Omdat deze maatschappij niet accepteert dat ik de rest van mijn leven op de tuin doorbreng, er dienen nuttige zaken verricht te worden en aan die zaken hangt men onveranderlijk een tijd als bijvoorbeeld 20:00, kwart voor negen of rond drieën)

Gelukkig geeft moedertje natuur, net als al die apparaten in mijn huis,ook perfect de tijd aan!
De morgenster bijvoorbeeld sluit om exact twaalf uur (door zomertijd één uur) haar bloem en de grote groene sabelsprinkhaan “zingt” van drie uur (door zomertijd vier uur) ’s middags tot drie uur (door zomertijd vier uur) ’s morgens.
Dit zijn maar twee voorbeelden die me al tuinierend opvielen maar er bestaat een heuse bloemenklok! (klik op de afbeelding voor meer). Natuurlijk bij de tijd.

BLoemenklok

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.