Over mij

Al heel jong begon ik striptekeningen na te tekenen, zo precies mogelijk. Mijn vader, zelf een goed tekenaar wees aan waar ik de fout in ging. Hij heeft als schilder/behanger geleerd te kijken en een feilloos timmermansoog voor lood, scheef, krom, recht, net wel, net niet. Dus ik leerde ook wat recht en wat krom was, wat net wel en net niet was.

Zo tekende ik jarenlang platte dingen. Vaak foto’s. Van een plat plaatje (foto) een ander plat plaatje (tekening) maken, verrast door hoe “echt” het leek.

Later begon ik het “echte” na te tekenen en raakte al vrij snel geboeid door het standpunt; dat je onderwerp sterk verandert als je ergens anders gaat liggen, zitten of staan. Ga maar na hoe verschilend de wereld eruit ziet als je wel door de vloer kan zakken of als je op de kast zit.

IMGP2093
Schapen die boven op de dijk wonen zijn 60% kleiner dan die halverwege de dijk wonen.

Toch gekozen voor een wetenschappelijk/technisch beroep, ik leerde alles over bacteriën, schimmels, gisten en natuur- en scheikunde. Heel boeiend, maar voor mij te éénzijdig alleen wist ik dat toen nog niet. Dus een burnout volgde en het gevoel dat alles helemaal anders moest.
Daarom, eindelijk,  rond mijn dertigste naar de kunstacademie waar alles op losse schroeven kwam te staan. Ook daar moest ik een standpunt innemen.
“Waarom doe je het zo?”
“Misschien kun je eens wat kleur gebruiken”
“Waarom gebruik je eigenlijk kleur?”
“Waar gaat het over?”
“Volgens mij moet je het helemaal over een andere boeg gooien.”
“Vergeet niet waar je mee bezig was voor je hier kwam”.
Een bombardement van vragen die me duidelijk hebben gemaakt dat het enig wat telt is hoe ik de dingen zie of wil zien.Het heeft mijn werk compleet veranderd, ik voel me nu vrijer in materiaalkeuze en het laatste wat ik pak is potlood of verf, maar dat kan natuurlijk ook weer zo veranderen.
Ideeën hebben nu de overhand, en dagelijkse dingen, zo is een stripalbum voor een wachtkamer, een theater-servies, een op het oog lege installatie over niks en een vogelhuisverbouwbedrijf onstaan. Het lijkt allemaal wat anders maar het gaat toch allemaal over hetzelfde. Over mij. Dat is op zich totaal niet interessant, wat wel interessant is is hoe jij het ziet.

Op een Over mij-pagina hoort natuurlijk een stralende foto van mij, maar ook over selfies heb ik zo mijn standpunt. Daarom een foto van onze kat vanuit kikvorsperspectief of nauwkeuriger gezegd hangoorkonijnperspectief.

PENTAX Image
onze kat vanuit kikvors-perspectief of nauwkeuriger gezegd hangoorkonijnperspectief

Het schrijven is iets van de laatste jaren, sinds ik verhuisd ben van de grote stad Leeuwarden naar het ultraplatte-land het Bildt (aan de Waddenzee) waar een 12 km lange en 3 meter hoge dijk op ligt: de Oudebildtdijk. Ik woon bovenop die dijk in een dijkwoning, mijn standpunt verandert van 1,5m boven NAP naar 1,5m onder NAP iedere keer als ik van de voordeur naar de achtertuin loop, alles gaat hier op de helling. In deze prachtige omgeving met volop rust waarin je je eigen gedachten daadwerkelijk kan horen is een oeverloze serie observaties, foto’s, bijzondere woorden en gedachten ontstaan, een soort van blog.