Een lekker lang kerstverhaal

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Jouw wens zal in vervulling gaan Japie.’

Het was kerstavond en Japie zat bij de kerstboom. Zijn vader hing onderuitgezakt voor de TV met zijn derde flesje bier. Het was een wonder dat Japie een kerstboom had mogen ophalen en versieren met de spullen die al jaren op zolder lagen. Sinds Mamma weg was moest Pappa niks meer hebben van kerst. ‘Kerst is een commercieel feestje van de middenstand jongen, het is maar schijn.’ zei hij ieder jaar weer met een ernstig gezicht.

In de kerstboom hing een prachtig engeltje wat Japie leek aan te kijken. Japie ging staan en bracht zijn gezicht heel dichtbij dat van het kerstengeltje.
‘Japie! Japie, je mag een wens doen voor kerst!’ hoorde hij zachtjes.
Japie glimlachte breed en fluisterde ‘Ik wist wel dat je kon praten!’
‘Omdat jij dat wist kun je me ook horen.’ sprak het engeltje ‘Heb je een wens Japie?’
Daar moest Japie toch wel even diep over nadenken.
Een Wii U misschien? Of nieuwe schaatsen? Een fiets? Een smartphone?
Of dat pappa weer werk zou vinden? En hij weer van mamma ging houden? En dat mamma die vreselijke vent die nu bij haar woonde ging dumpen en weer van pappa ging houden en alles weer werd zoals vroeger? Misschien dat voor iedereen dan alles weer werd zoals vroeger! Dat was een goede wens!

Japie keek ernstig naar het engeltje en zei plechtig: ‘Mijn wens is dat voor iedereen alles weer word zoals het vroeger was.’
Het engeltje glimlachte vriendelijk en sprak: ‘Het lijkt me nu wel duidelijk dat dat niet zo’n goed idee is Japie.’